Parece coma se estivese todo perdido, que o máximo esforzo posible non fora acadar ningunha meta considerable. Un día como outro calquera, sucede e punto. Non é esperado, e despois de tanto vaivén, de arriba cara abaixo, de uns días de total esperanza e outros de total desesperación, volve a ocurrir outra vez.
O meior de todo, é que ela sigue sorrindo e facéndonos sorrir ainda máis do habitual. Míranos cunha mirada intensa e de fortaleza. É moi simple, solo quere decirnos que rendirse non é unha opción, polo menos, non é a súa opción.
É unha total ironía. Débil, pero extremadamente forte.
No hay comentarios:
Publicar un comentario