Estás en plena tormenta, digamos que en un diluvio, y no precisamente son gotas que caen de nubes. Ese diluvio son las lágrimas que caen una a una por tu mejilla. De pronto, esperas que llegue la calma, como cuando una nube tapa el gran sol y unos minutos más tarde acaba desapareciendo, y ahí es cuando lo ves todo.
Pero no, hay ocasiones en las que uno tiene que luchar y otras en los que te debes dar por vencido. Lo cierto es que nunca fui razonable.Por eso mismo, y aunque sea la única, creo que todavía hay razones por las que creer. Hasta el final.
FIX YOU,
jueves, 13 de septiembre de 2012
miércoles, 12 de septiembre de 2012
Septiembre.
Estás viendo desde esa ventanita pequeña de la planta 4, como las hojas de los árboles se caen una a una, tampoco ves los pájaros cantar como hace unos días ni siquiera ves a niños correteando por el patio. Estás tropezando continuamente, con todas las piedras que encuentras, incluso en la propia piedra que te pusiste tú mismo. Te vas consumiendo poco a poco, como las velas de tu cumpleaños, te vas desgastando como cualquiera neumático. Es entonces, cuando te das cuenta de que llega el frío, otra vez.
Sin embargo, recuerda que sigues aqui. Porque siempre habrá un puto motivo por el que seguir y por el que pensar que después de este frío, llegará el calor. Que después de la tormenta, siempre llega la calma. Sea de la manera que sea.
Sin embargo, recuerda que sigues aqui. Porque siempre habrá un puto motivo por el que seguir y por el que pensar que después de este frío, llegará el calor. Que después de la tormenta, siempre llega la calma. Sea de la manera que sea.
viernes, 13 de julio de 2012
Standby,
Es entonces cuando parece que se para el tiempo. Pero en realidad no es eso; el mundo sigue girando a tu alrededor, sin parar, una y otra vuelta. Y te das cuenta de que la realidad es otra, que la única que está parada eres tú, y que no te das cuenta de lo que sucede ahí afuera.
Es el momento en el que piensas en las cosas. Demasiado rápido pasó todo, y es ahora cuando ves cada pequeño detalle de todo ese tiempo.
Estarás asi hasta que en algún momento, por ti sola o con ayuda de alguien te volverás a subir a este mundo, y será lo de siempre.
Por el momento, siempre en estado de espera. Quizás sea cierto que las cosas solo suceden una vez.
''Parado frente al mar, mientras el mundo gira.''
Es el momento en el que piensas en las cosas. Demasiado rápido pasó todo, y es ahora cuando ves cada pequeño detalle de todo ese tiempo.
Estarás asi hasta que en algún momento, por ti sola o con ayuda de alguien te volverás a subir a este mundo, y será lo de siempre.
Por el momento, siempre en estado de espera. Quizás sea cierto que las cosas solo suceden una vez.
''Parado frente al mar, mientras el mundo gira.''
jueves, 12 de abril de 2012
.yseguido
Nos reímos.
Y seguimos riéndonos así.
Hablando sin saber muy bien de qué ni por qué. Después decidimos colgar, prometiendo que nos llamaremos mañana. Es una promesa inútil: lo hubiéramos hecho de todos modos.
Cuando pierdes tiempo al teléfono, cuando los minutos pasan sin que te des cuenta, cuando las palabras no tienen sentido, cuando piensas que si alguien te escuchara creería que estás loco, cuando ninguno de los dos tiene ganas de colgar, cuando después de que ella ha colgado compruebas que lo haya hecho de verdad, entonces estás perdido.
O mejor dicho, estás enamorado, lo que, en realidad, es un poco de lo mismo...
Y seguimos riéndonos así.
Hablando sin saber muy bien de qué ni por qué. Después decidimos colgar, prometiendo que nos llamaremos mañana. Es una promesa inútil: lo hubiéramos hecho de todos modos.
Cuando pierdes tiempo al teléfono, cuando los minutos pasan sin que te des cuenta, cuando las palabras no tienen sentido, cuando piensas que si alguien te escuchara creería que estás loco, cuando ninguno de los dos tiene ganas de colgar, cuando después de que ella ha colgado compruebas que lo haya hecho de verdad, entonces estás perdido.
O mejor dicho, estás enamorado, lo que, en realidad, es un poco de lo mismo...
miércoles, 22 de febrero de 2012
Big Fish
-¡Narcisos!
- Son tus flores favoritas.
- ¿Cómo has podido encontrar tantas?
- He llamado a todas las floristerías de cinco estados, les dije que era la única manera de que mi esposa se casara conmigo.
- ¡Ni siquiera me conoces!
- Tengo el resto de mi vida para conocerte.
- Son tus flores favoritas.
- ¿Cómo has podido encontrar tantas?
- He llamado a todas las floristerías de cinco estados, les dije que era la única manera de que mi esposa se casara conmigo.
- ¡Ni siquiera me conoces!
- Tengo el resto de mi vida para conocerte.
domingo, 22 de enero de 2012
Respira,
Ya sé lo que estás pensando. Son malos tiempos para los soñadores. Aún así, no temas; a pesar del diluvio en el que nos encontramos, no será más que algo pasajero. Las cosas vienen así, y tal y como vienen, se van.
Pero no te olvides de respirar, es lo que hacía falta. Respira, aunque sea otra persona la que ponga el aire.
Pero no te olvides de respirar, es lo que hacía falta. Respira, aunque sea otra persona la que ponga el aire.
martes, 3 de enero de 2012
''Podía ser peor'', se dice.
Arranca da túa vida o nome de todos os que en nome do amor magoan. Os que escriben con rotulador de odio na libreta do corazón: ''Es mía o de ninguno''. Os que levantan a voz, a man, para ameazar ou golpear: canallas. Os que maltratan porque non pertencen á mesma especie ca ti: humana. Borra da túa vida os que en nome da liberdade de expresión dan publicidade á ignonimia, á indignidade; borra aos que xustifican con soberbia e estupidez televisiva, o deterioro da cultura e da razón...en nome da liberdade.
Non toleres, tampouco, aos intolerantes. Distánciate dos violentos. Sinala aos culpables, avariciosos e ambiciosos, que son capaces de comprar e vender almas como se fosen ladrillos. Non te fíes dos que, en nome do progreso, vulneran todo apego á tradición: escribir cartas simples con remite, selo e oficina de correos. Escapa dos que en nome da música converten calquera ruído en canción, os que fixeron da superficialidade un doutorado de finanzas, os que teñen unha caixa rexistradora en lugar das emocións. Non teñas medo dos que en nome do futuro deterioraron o presente. Comprende aos ilusos e inocentes: porque a inocencia segue a ser unha virtude, porque esperanza é a palabra máis fermosa, porque non pode chegar ao sol aquel que garda os sentimentos baixo terra. Dille que a queres, que o queres, porque en nome da prudencia non existen Xulietas nin Romeos.
E por último, en nome desta columna, non deixes de amar o que tes que facer cada día e aos que están, sempre, no teu adentro. Non coñezo outro segredo para ser feliz.
..Y sigue caminando.
Non toleres, tampouco, aos intolerantes. Distánciate dos violentos. Sinala aos culpables, avariciosos e ambiciosos, que son capaces de comprar e vender almas como se fosen ladrillos. Non te fíes dos que, en nome do progreso, vulneran todo apego á tradición: escribir cartas simples con remite, selo e oficina de correos. Escapa dos que en nome da música converten calquera ruído en canción, os que fixeron da superficialidade un doutorado de finanzas, os que teñen unha caixa rexistradora en lugar das emocións. Non teñas medo dos que en nome do futuro deterioraron o presente. Comprende aos ilusos e inocentes: porque a inocencia segue a ser unha virtude, porque esperanza é a palabra máis fermosa, porque non pode chegar ao sol aquel que garda os sentimentos baixo terra. Dille que a queres, que o queres, porque en nome da prudencia non existen Xulietas nin Romeos.
E por último, en nome desta columna, non deixes de amar o que tes que facer cada día e aos que están, sempre, no teu adentro. Non coñezo outro segredo para ser feliz.
..Y sigue caminando.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)